Zemer e vetmuar…………

Nga: Anita  DEDGJONI
Duke menduar buze detit ashtu e vetmuar si gjithmon dhe e zhytur ne vetmin e saj…shihte dallget te perplaseshin lehte ne reren buze detit….papritur te kembet e saj, gjen nje guacke dhe e shtrengon forte ne doren e saj, dhe ndjente lotet ti rridhnin ne mollezat e saj dhe ta lepinin, ishte ajo ndjenje qe nuk e leshonte kurre,nje ndjenje e dhimbshme qe e bente te pershkonte shpesh trupin e saj dhe te ndjente shume ftohte ne zemer…Ishte nje zemer e lenduar dhe renduar shpesh me halle dhe merzitje…duke shtrenguar ne duart e saj guacken ne mendje i vinin dhe i iknin shume mendime te cuditshme dhe mendonte si mund te ishte ne fund te detit do ndjente me ftohte zemra e saj do ndjehej me vetem apo do kishte afer saj shume guacka te tilla qe do beheshin shoqe te pandara bashke…si do ishte zemren e saj ta mbyllte ne ate guacke forte? Dhe mos ta linte me te ndjente me ate dashuri qe i mblidhej dhe i mblidhej rreth gushes si nje litar qe donte ta mbyste…….Shtrengoj doren e saj aq forte deri sa u gjakose grushti i saj dhe pa qe guacka ishte akoma aty ne thellsin e grushtit dhe e mbyllur forte ne ato momente syte i shkuan larte ne qiell dhe duke nxjerr nje ze qe ulerinte dhe te shqyente zemren dhe duke u drejtuar Zotit pse.. pse.. pse.. mua o Zot pse…..?Deri kur do me vesh ne prove? Deri kur….!? Deri sa do te duroje  zemra ime vetmine dhe  lendimin qe duket i pafund?

3 komente

  1. Queen says:

    i bukur ky shkrim…

  2. Gjoke says:

    Thjesht dhe bukur nje ndjesi femre qe te ben per vete…..

  3. Anita says:

    Faleminderit…

Shkruani nje pergjigje