Lajmi Shqip

Konsultimet me Prishtinën e Beogradin për paketën e statusit të Kosovës të Kryenegociatorit Martti Ahtisaari, po vijojnë sot në Vjenë për trashëgiminë fetare e kulturore.

Sipas propozimit të Ahtisaarit, Kosova nuk do ketë fe zyrtare dhe do sigurohet autonomia dhe mbrojtja e të gjitha besimeve fetare, pronës dhe lokaliteteve të tyre.
lexo me teper »

Nga:Lazër STANI

Analizat për rezultatin e këtyre zgjedhjeve, pavarësisht se ende nuk janë deklaruar rezultatet përfundimtare nga KQZ-ja, janë të shumta e të ndryshme. Njëra palë, mbështetëse e qeverisë, pretendon se ka fituar qeveria, duke u mbështetur në gjeografinë e fitores, ndërsa pala tjetër, mbështetëse e opozitës, pretendon se qytetet janë vendimtare dhe fitorja e opozitës në disa prej qyteteve kryesore të vendit është e barabartë me fitoren e zgjedhjeve. Pavarësisht fakteve të analizuara dhe rezultateve të pjesshme të bëra publike nga KQZ-ja, prapë se prapë arritja e një konkluzioni për rezultatin përfundimtar të zgjedhjeve është disi i shpejtuar dhe i pathelluar njëkohësisht. E vërteta është se koalicioni i djathtë ka humbur disa prej qyteteve kryesore, por ka ruajtur epërsinë numerike të votës, çka i jep të drejtën për të pretenduar fitoren.
lexo me teper »

Ballkani duhet të çlirohet nga liderët e vjetër që mbajnë ende gjallë diapozitivët politikë të tensionit ndërrajonal. Ky është mesazhi që Presidenti i vendit, Alfred Moisiu, ka përcjellë dje nga Forumi Ndërkombëtar për Lidershipin të organizuar në Shkup të Maqedonisë nga Fondacioni Ndërkombëtar, “Boris Trajkovski”. Si i ftuar i nderit në këtë forum, Presidenti Moisiu mbajti një fjalë në të cilën përshëndeti këtë aktivitet si një tjetër mundësi që u jepet të rinjve me synime dhe angazhim politik për të diskutuar lidhur me çështje tepër aktuale të rajonit tonë siç janë bashkëjetesa, respekti ndaj vlerave, identitetit, besimit dhe pikëpamjeve të gjithësecilit.
lexo me teper »

Nga:Janusz BUGAJSKI


Kryeqytetet aleate janë duke pyetur mbi çështje të rëndësishme rreth të ardhmes së NATO-s. Mbi të gjitha, a është NATO-ja akoma një lojtar global vital në zgjidhjen e konflikteve dhe krizave të rajoneve luftuese, apo është kthyer në një operacion paqeruajtës dhe rindërtues shtetesh i nënshtruar ndaj strategjisë së SHBA-ve dhe interesave kombëtare të anëtarëve individualë?
Roli i NATO-s nuk vërtitet më rreth sigurisë së rëndë, megjithatë, nuk është saktësisht një siguri delikate, ku Bashkimi Europian kërkon përparësi. Operacionet e saj në vende si Afganistani dhe Kosova tashmë i përngjajnë një “sigurie të mesme-delikate”, ku “strategjia e daljes” nuk mund të parashikohet.

lexo me teper »

Nga:Ermal HASIMJA


Në korrik 2005, e majta fitoi më tepër vota numerikisht sesa e djathta, megjithatë, të gjithë janë të mendimit se ato zgjedhje i fitoi e djathta. Me 18 shkurt, të dy kampet po përpiqen të bindin se kanë fituar nga pikëpamja e vet, megjithatë të gjithë e ndjejnë se e djathta ka humbur. Çfarë e përkufizon humbjen? Jo thjesht shifrat. Humbja e së djathtës të dielën e shkuar nuk mund të matet me shifra. Simboli i kësaj humbje ishte thyerja e së djathtës së pari në Tiranë, por edhe në Durrës, Elbasan e Korçë. E djathta ka të drejtën legjitime të interpretojë rezultatet e 18 shkurtit si të dëshirojë, qoftë edhe si fitore historike.
lexo me teper »

Nga:Armando META

Thellohet përqindja e mospjesëmarrjes së votuesve në zgjedhje. Rreth 52% e votuesve shqiptarë nuk u janë drejtuar kutive të votimit në zgjedhjet vendore të 18 shkurtit, duke shënuar në këtë mënyrë një rekord më vete të uljes së pjesëmarrjes në zgjedhje. Sipas të dhënave zyrtare të KQZ-së, vetëm 48% e qytetarëve të regjistruar në listat e zgjedhësve u janë drejtuar kutive të votimit për të përzgjedhur midis kandidatëve për kryetar bashkish dhe komunash. Ndërsa 52% prej tyre kanë parapëlqyer të vijojnë ditën e tyre të zakonshme të së dielës, pa pasur ngasjen për të hedhur votën në kutitë e votimit.
lexo me teper »

Nga:Edi LESI

Dy tre ditë pas 18 shkurtit, kur tensioni mbi rezultatet e zgjedhjeve dhe procesin e numërimit të votave, ishte në zenith, qëllova në një kafe të qetë që duket se me meritë mban emrin e një prej kryeqyteteve të Europës. I kapluar nga intensiteti i fushatës dhe lodhja në kapërcyell të saj, pak më bëri përshtypje kur një burrë hyri në lokal me një kuti të qelqtë votimi.

Pas tij rendën ca të tjerë. Meqënëse kutia ishte bosh, vigjilenca ime për të denoncuar një manipulim të mundshëm, përtueshëm u vu në lëvizje. Kur një dyzinë burrash populluan një qoshe të mirë të ambjentit dhe nisën të vikasin, atëherë përqendrova gjithë vëmendjen.
lexo me teper »

Shkruan:Ben ANDONI


I duhet të dalë sërish nga fillimi. Brenda pak javësh humbi postin e ministrit të Brendshëm, atë të deputetit dhe së fundi dhe përballjen me Edi Ramën. Ky njeri, që po gatitet sërish për start, është as më e as më pak vetë Sokol Olldashi. Një figurë, që jemi mësuar ta shikojmë të suksesshëm dhe në krahun, ku Berisha është ndjerë mirë. Nga ai krah, ish-kandidati demokrat për poltronin e kryebashkiakut i dhuronte pafund grimasa miratimi, kryetarit të madh. Por, nga ana tjetër, edhe ngjalli cmirën e demokratëve të tjerë, që nuk e morën aq për zemër kandidaturën e tij.
lexo me teper »

Nga:Selim BELORTAJA


Që një reflektim i thellë dhe i drejtë brenda PD, është bërë një çështje urgjente e jetike, kjo s’do shumë mend të kuptohet. Por ta identifikosh, e ca më keq ta mbyllësh, këtë proces me ca ndryshime ministrish apo emrash në krye të tyre, kjo më së paku do të ishte ..një naivitet me brirë! Ndërsa në planin praktik –një vërë në ujë! Rrokadat me ministra që hiqen e vihen, jo vetëm s’janë e njëjta gjë me analizën e dobishme, por ato, në motivimin dhe me efektin e tyre mund të jenë edhe e kundërta e saj; një mjet për t’i bërë bisht vetë analizës e përgjegjësive.

lexo me teper »

Nga:Albert VATAJ

Është bërë rëndom e motivuar politikisht larja e duarve para mëkatit. Tendenca e një tipizimi të Pons Pilatit, këtij monstruoziteti biblik, po shërben si një garanci për pacënueshmëri të përfaqësimit politik, përballë përgjegjësisë. Qartazi kjo filozofi kërkon të nxjerrë duarlarë ata që janë pjesë e çmimit që faturuan zgjedhjet. Personalizimi i fajit kolektiv është më së shumti mungesë vullneti për të pranuar një disfatë politike, si një reflektim për të parë të vërtetën në kokërr të syrit. Nëse në një rast triumfi, të gjithë do të ngisnin të ngrënin trofeun e sfidës, në vetvete mbetet handikap politik, ngurrmi për të pranuar veten në podin e turpit, gjë e cila po bën vaki sot, në kampin e djathtë, aty ku megjithëse po konturohet një lloj hezitimin për ta pranuar humbjen, kryefajtorin e kanë vënë në shënjestër.
lexo me teper »